Verslag HFC EDO 1 - IJVV Stormvogels 1: uit Voetbal in Haarlem
“Dit hebben we zo nodig”
Twee clubs met een roemrijk (prof)verleden gingen zaterdag de strijd met elkaar aan in Haarlem. Haarlem ontving IJmuiden. Het was druk aan de Meester Jan Gerritslaan en zowel EDO als Stormvogels hadden de nodige belangen. EDO boekte alleen de volle winst in de ouverture thuis tegen Bloemendaal en snakte naar volle winst. Subtopper Stormvogels zorgde vorige week voor een daverende verrassing door de gedoodverfde titelkandidaat HBOK, een selectie inclusief een drietal voormalig profs, thuis met 2-1 te verslaan in een meeslepend duel.
“We missen onze gehele voorhoede vandaag maar spelen gewoon 4-3-3 hoor,’’ sprak EDO-trainer Sjoerd Hamann vlak voor het duel. Dat leek een riskante keuze, zeker toen Connor Looij al vroeg verzuimde de gasten op 0-1 te zetten. EDO had het lastig in de beginfase maar de verdediging onder de bezielende leiding van Wesley Berrenstein-Treffers gaf geen krimp.
“Korter zitten,” gilde Hamann naar zijn ploeg, seconden voordat ‘handenbindertje’ Marouan Zegragui op de counter Jort Nierop zijn hielen liet zien en Stefan Quaars in staat stelde, vrij gelaten, 1-0 aan te tekenen. Vier minuten later strompelde Stormvogels-goalie Bas Veen, vorige week nog de absolute held tegen HBOK, met een liesblessure van het veld.
In ondertal verrast EDO
Na rust weer een onstuimige IJmuidense start en dat leidde na 49 minuten de gelijkmaker in toen Gregory van Nieuwkoop een vrije trap laag door de Haarlemse-muur knalde; 1-1. EDO rechtte de rug maar kreeg een domper te verwerken toen doelpuntenmaker Stefan Quaars direct rood kreeg na een niet al te stevige charge bij de zijlijn.
Met 11 tegen 10 met nog twintig minuten op de klok gooide Stormvogels alles en iedereen naar voren maar elke voorzet werd door met name uitblinker Wesley Treffers-Berestijn stoer weggekopt. In minuut 81 datgene waar EDO misschien op had gehoopt en van gedroomd. Silvio Choubassi, notabene verdediger, knalde vanaf de rechterkant diagonaal de bal in de verre hoek en bracht alles wat EDO een goed hart toedraagt in pure extase; 2-1.
Meeslepende slotfase
In de hectische slotfase was het pompen of verzuipen. EDO-teammanager Marco Dorgelo werd elke minuut leek het wel een jaar ouder en bij Sjoerd Hamann sloeg de spanning ook zichtbaar toe. Daarom werd het laatste bevrijdende fluitsignaal dan ook beleefd alsof EDO de titel had binnengehaald in een meer spannend dan fraaie derby waarin de thuisploeg op basis van werklust en vertrouwen het duel in hun voordeel kon beslissen.
“Dit hadden we zo nodig. De gelukkige heeft gewonnen vanmiddag en gelukkig waren wij dat. Wat een middag,” glunderde Hamann die ongetwijfeld in het bomvolle clubhuis de toch wel verrassende zege uitbundig ging vieren met zijn selectie.
Tekst en foto: Hans Akkerman. Voetbal inHaarlem
